GUN IN THAILAND
23,02, 2020, 02:20:36 *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
Google
หน้า: [1] 2 3 ... 25   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: แบ่งปันประสบการณ์โดนปืนลั่นไว้เป็นอุธาหรณ์ให้ระวังเรื่องปืนนะคะ  (อ่าน 36145 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
28,01, 2014, 09:03:37
puipiggy
บุคคลทั่วไป
« เมื่อ: 28,01, 2014, 09:03:37 »

ลำดับเหตุการณ์ปืนลั่นโดยละเอียด โดยปุ้ย Puipiggy ถ้าไม่สมควรแจ้งแก้ไขได้นะคะ
ขอรบกวนพื้นที่บอร์ด  เพื่อนำเรื่องราวมาลงเป็นอุทธาหรณ์กัน ในเหตุที่ได้ประสบมากับตัวเอง  ที่โดนคนทำปืนลั่นใส่นะคะ
ขอบคุณพี่ๆเพื่อนหลายๆท่านที่ทราบข่าว แวะเวียนมาให้กำลังใจค่ะ

จะมีภาพบาดแผล  และภาพแสดงผลในขณะรักษาบางส่วนให้ดูตอนท้ายกระทู้  ค่อนข้างไม่น่าดูนัก  ใครไม่ชอบภาพบาดแผล พยายามเลี่ยงช่วงท้ายสุดด้วยค่ะ

เนื้อเรื่องจะค่อนข้างยาวมากนะคะ  เป็นประสบการณ์ส่วนตัวตอนที่ถูกยิง  ลำดับเหตุการณ์ต่างๆ  ในตอนที่ปุ้ยถูกปืนลั่นใส่ในระยะประชิด  ด้วยลูกหัวรูแรงสูง เรมิงตัน โกลเด้น เซเบอร์  และในการรักษาเบื้องต้น  รวมถึงความรู้สึกและเรื่องที่ต้องพบเจอ
อยากให้ได้ทราบ และเป็นอุทธาหรณ์กันค่ะ........เก็บไว้เป็นตัวอย่างอ้างอิงได้นะคะ

สำหรับพี่ๆผู้ชายที่เคยถูกยิงแล้ว เรื่องแค่นี้อาจไม่เท่าไหร่  แต่ในมุมมองของผู้หญิงคนนึง  ที่ถูกยิงจากความอะไรซักอย่าง ของใครก็ไม่รู้  จนอาจต้องสูญเสียอวัยวะ  และยังไม่เคยได้รับคำขอโทษจากคนๆนั้นเลยแม้แต่น้อย.....ต้องมานั่งลุ้น  ต้องมานั่งทรมาน  จากบาดแผลที่เกิดขึ้น  ไม่สามารถใช้มือได้อีกนาน  และจะกลับมาใช้ได้ใกล้เคียงของเดิมแค่ไหนก็ไม่รู้  น่าจะช่วยกระตุ้นให้มีความระมัดระวังเพิ่มขึ้น  สำหรับผู้ที่คิดว่าไม่มีอะไร.....และเริ่มจะมีความประมาท

ปุ้ยไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้กับใครอีกแล้วค่ะ  อยากให้ระลึกไว้เสมอ



วันเสาร์ที่ 14 ธันวาคม ปุ้ยได้ไปออกบูธพร้อมกับแฟน และพี่อีกท่าน(พี่ลี่ immortal) ในงานเกี่ยวกับมีดและปืนของนิตยสารแห่งหนึ่ง  ที่จัดที่สนามยิงปืนแห่งหนึ่งในจังหวัดปทุมธานี  โดยงานนี้มีจัด 2วัน  (14-15ธันวาคม)แต่ทางปุ้ยและพี่ลี่ตัดสินใจว่าจะไปร่วมงานเพียงแค่วันเดียว คือวันเสาร์ที่ 14 ในช่วงบ่ายๆถึงช่วงหัวค่ำ เนื่องจากมีธุระต่อและต้องฝากลูกสาวไว้....
บูธแบ่งออกเป็น 2 บูธคือบูธซองปืนกับบูธไฟฉาย ซึ่งอยู่ติดกัน 
ก่อนเกิดเหตุ ในเวลาประมาณ 18.00 น. ปุ้ยและแฟนได้เริ่มทยอยเก็บบูธเพราะจะรีบไปมีทติ้งกับพี่น้องจากอีกกลุ่มนึง ที่ร้านอาหารทะเลบางกอก  ซึ่งทางบูธซองปืนที่อยู่ติดกันก็เริ่มทยอยเก็บของ  แฟนปุ้ยก็ได้ทำการแยกปืนจริงออกจากปืนบีบี  แม๊กจริง และแม๊กบีบี  ออกจากกัน  โดยที่แฟนปุ้ยได้เก็บแม๊กที่มีลูกโดยการเสียบไว้กับตัวปืน(ยังไม่ได้ขึ้นลำ) เก็บใส่ซองปืนเตรียมแยกเก็บลงกระเป๋า  จากนั้นแฟนได้เอาปืนที่เก็บแยกมาจากบูธซองปืนมาฝากปุ้ยไว้เพราะจะรีบไปหาห้องน้ำเข้า ปุ้ยเองกำลังเก็บของอยู่  จึงได้นำปืนวางแยกไว้ที่ด้านในของบูธไฟฉายแทน  เตรียมรอเก็บ

ขณะเกิดเหตุ  เวลาน่าจะประมาณช่วง 18.30-19.00 โดยประมาณ  มีผู้ชายคนนึง เดินเข้ามาที่บูธซองปืน ในขณะที่แฟนและพี่เจ้าของบูธไม่อยู่  ก็ได้มาดูซอง และหยิบปืนแบบกระบอกอื่นๆที่วางโชว์ไว้ด้านหน้าสำรวจไปมา  ซึ่งตอนแรกปุ้ยเองก็ไม่ได้สนใจจนเดินเลยมาทางบูธไฟฉาย  ชายคนดังกล่าวหยุดและชี้มาที่ปืนของแฟนที่ฝากปุ้ยแยกไว้  บอกว่า ขอดูซองอันนั้นหน่อย....
ปุ้ยเองก็หยุดจัดของ  และหันมามอง เห็นใส่เสื้อทีมงานของทางนิตยสารผู้จัดงาน(มีตราโลโก้)  จึงเข้าใจว่าเป็นทีมงานของนิตยสารดังกล่าว น่าจะมีความรู้ความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับอาวุธปืน  จึงหยิบปืนกระบอกดังกล่าวที่เก็บอยู่ในซองไว้แล้วส่งให้ พร้อมบอกว่าปืนจริง ระวังนะคะ.....ชายคนดังกล่าว ก็หยิบปืนพร้อมซองมาพิจารณา  พลิกซ้ายขวา  แล้วถามว่าดึงออกยังไง  ปุ้ยบอกว่าดึงออกมาตรงๆได้เลย  แต่เค้าก็ยังดึงไม่ออกเนื่องจากบีบซองไว้(ซองเป็นไคเด็กซ์ขึ้นรูป  ถ้าบีบหรือกดจะดึงปืนออกยากมากๆ ) เค้าจึงบอกให้ช่วยจับซองให้หน่อย  จะลองชักปืนออกมา  ปุ้ยเองก็นึกว่าเค้าต้องการทดสอบฟิตติ้งของซองปืน  ซึ่งทุกคนที่มาดูซองก็มักจะทำการลองฟิตติ้ง ลองชักปืนเข้าออกตามปกติ ไม่มีใครทำการขึ้นลำและเหนี่ยวไก    ปุ้ยเองก็ได้ช่วยทำจับซองไว้ตรงปีกโดยไม่ได้บีบกด  แล้วเค้าก็ดึงปืนออกมา.....

หลังจากเค้าชักปืนออกมาจากซองได้  เค้าก็ได้ทำการขึ้นลำและเหนี่ยวไกทันที  โดยไม่ได้ตรวจปืน  และแนวปากกระบอกยังอยู่ตรงกลางลำตัวปุ้ย  (ต่างจากปกติวิสัย ที่ต้องทำการตรวจสอบเมื่อรับปืน  ก็จะทำการตรวจสอบปืนตามขั้นตอนความปลอดภัยตามปกติ  )  ..... ในตอนนั้นด้วยความตกใจไม่มั่นใจว่าร้องห้ามหรือไม่
แต่ปุ้ยได้เบี่ยงตัวหลบในทันทีเพราะผ่านการฝึกมา  ที่จะไม่ยอมให้แนวปากกระบอกอยู่ตรงแนวลำตัวเป็นอันขาด.....ทำให้กระสุนปืนผ่านแนวลำตัวไปอย่างเฉียดๆ  แต่มือซ้ายปุ้ยหลบไม่ทัน  ทำให้กระสุนทะลุเข้าที่ง่ามมือซ้าย  วิ่งร้อยผ่านฝ่ามือ ฉีกทะลุออกทางนิ้วก้อย  ทำให้นิ้วก้อยเกือบขาด ห้อยร่องแร่ง

ความรู้สึกในขณะนั้น คือมือร้อนจากเลือดที่ทะลักไม่หยุด มือซ้ายห้อยตก สั่งการอะไรไม่ได้  แขนไม่ยอมทำตาม....พอเริ่มมีสติก็ตะโกนร้องหาแฟนสุดเสียง มองหาแฟน จนเจอแฟนที่ยืนคุยกับเพื่อนอยู่(เจ้าตัวบอกตอนแรกนึกว่าเสียงลูกโป่งแตก)  พอแฟนได้ยินเสียง และหันมาเห็นภาพ  ก็รีบวิ่งมาทันที และปุ้ยก็ประคองมือ  รวมถึงชี้ให้แฟนดูว่าใครเป็นคนยิง  แต่แฟนมัวแต่สนใจดูอาการปุ้ยมากกว่า  หลังจากแฟนเห็นสภาพนิ้วก้อยแล้วก็รีบเอามือประกบรวบจับนิ้วก้อยติดไว้กับฝ่ามือทันที  และตะโกนถามหารถฉุกเฉิน  และทีมพยาบาลในงาน.....ซึ่งไม่มี  และทางทีมงานไม่ได้ตระเตรียมไว้

แฟนจึงประคองออกมายังลานโล่ง เพื่อออกจากฝูงชน  และเตรียมจะพาขึ้นรถ  แต่พะวักพะวนเนื่องจากปุ้ยเลือดออกเยอะมาก ต้องกดแผลไว้  ไม่สามารถขึ้นรถได้.....ซึ่งในขณะนั้นพี่ลี่ก็วิ่งเข้ามาหา  ปุ้ยจึงได้ฝากให้พี่ช่วยดูบูธให้เนื่องจากของยังมีอยู่มาก  และคาดหวังจะให้ช่วยดูคนที่ลั่นไก  และปืนที่ยังวางไว้ที่บูธ

มีผู้ร่วมงานคนหนึ่ง  เสนอความช่วยเหลือ โดยที่เค้าบอกว่ารถเค้าสามารถออกได้ง่ายที่สุด จะพาไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด  ระหว่างนั้นแฟนโทรติดต่อขอความช่วยเหลือจากพี่ๆที่รู้จักถึงคุณหมอที่เก่งที่จะสามารถต่อนิ้วและรักษาบาดแผลทั้งหมดได้ จึงเดินทางต่อมายัง รพ.วิภาวดี  เพื่อเข้าพบคุณหมอวีระยุทธ  ตามที่มีพี่ๆท่านอื่นแนะนำมา  ซึ่งทางพี่ๆได้ประสานงานนัดกับคุณหมอและทางเจ้าหน้าที่ห้องฉุกเฉินรอไว้แล้ว....
ต้องขอบคุณท่านที่มาส่งจริงๆ และอีกท่าน ที่เป็นคนของทางผู้จัด ที่ตามมาช่วยดูแลในขณะนั้น  เพราะนอกจากเป็นธุระมาส่งแล้ว  ยังคอยพูดจาปลอบทางปุ้ยและแฟนมาตลอดทางเลย

ราวๆสี่ทุ่ม ถึงรพ.วิภาวดี  ซึ่งแฟน รอส่งตัวปุ้ยให้พบพี่ๆที่มารออยู่  และอยู่ในความดูแลของหมอ  เตรียมเข้าห้องผ่าตัดด่วน โดยพบคุณหมอในเวลาใกล้ๆห้าทุ่ม  ซึ่งคุณหมอก็รับปากว่าจะพยายามต่อนิ้วให้ได้   

ส่วนแฟนก็เดินทางกลับไปที่เกิดเหตุพร้อมกับทั้งสองท่านหลังจากที่ปุ้ยเข้าห้องฉุกเฉินแล้ว  เพื่อเก็บของ และเตรียมพบคนยิง  เพราะคาดหวังว่าทางทีมงานผู้จัดงานจะควบคุมตัว  หรือแจ้งความไว้แล้ว

แต่ปรากฏว่าทางทีมงานแจ้งว่า  คนยิงอาศัยช่วงชุลมุนหลบหนีไป  ไม่สามารถจับตัวไว้ได้  จากนั้นแฟนจะไปแจ้งความ
แต่ทางตัวผู้จัดงาน  ซึ่งทราบภายหลังว่าเป็นผู้จัดการของทางหนังสือ  ได้เสนอความช่วยเหลือ  โดยไม่อยากให้แฟนแจ้งความเพราะจะเดือดร้อนหลายฝ่าย รวมถึงตัวแฟนเองด้วย   โดยเสนอความช่วยเหลือคือจะออกค่ารักษาพยาบาลที่เกิดขึ้นให้ทั้งหมด  ทั้งที่แฟนแจ้งว่าอาการสาหัสมาก  จะต้องรักษากันยาวนาน และมีค่าใช้จ่ายสูง  แต่ทางนั้นก็รับปากแข็งขัน ว่าให้ลงบิลมาทั้งหมด  แม้แฟนจะบอกว่ามีประกัน  น่าจะพอทบได้บางส่วน  แต่ทางนั้นยืนยันว่าไม่ต้อง  (ซึ่งภายหลังก็ไม่เป็นไปตามเงื่อนไข  และมีการต่อว่า ว่าการที่แฟนแจ้งค่าใช้จ่ายไป เป็นการต่อรอง เรียกร้อง..... ซึ่งจุดนี้จะมีรายละเอียดให้อ่านกันต่อนะคะ)


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28,01, 2014, 09:40:43 โดย puipiggy » บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:04:25
puipiggy
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #1 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:04:25 »

ออกจากห้องผ่าตัด ฟื้นขึ้นมาอีกทีตอนราวๆตีห้า  โดยที่มือข้างซ้ายต้องเข้าเฝือกล๊อกสนิท และแขวนห้อยแนวตั้วตลอดเวลา  ยังพอใจชื้นที่นิ้วก้อยยังอยู่  แต่มีเหล็กดามนิ้วเสียบไว้โผล่มา  ยังคิดอยู่ว่าช่างมัน  ดีกว่าเสียนิ้วก้อยไป  ยังมากายภาพทีหลังได้.....การรักษา  ต้องทำการเสียบเหล็กดามกระดูกถึงสี่เส้น  ใส่กระดูกเทียม  ทำการต่อเส้นเลือด เส้นเอ็น  เส้นประสาท  ในฝ่ามือทั้งหมดให้กับทุกนิ้ว  และที่หนักสุดคือการเย็บต่อนิ้วก้อย 

วันนั้นนอนพักฟื้นทั้งวันจากฤทธิ์มอร์ฟีน  และยาอื่นๆที่คุณหมอให้  ราวๆเที่ยงที่บ้านโทรมาตามให้ไปรับลูกสาว จึงทราบเรื่อง....
โดยที่บ้านเองส่งน้องสาวมาเยี่ยมแทน  เพราะทางคุณแม่และคุณพ่อจะช่วยดูลูกสาวอายุสองขวบให้ยาวๆไป  จากที่ไม่เคยห่างจากลูกสาวเกิน 24 ชั่วโมงมาก่อนตั้งแต่เค้าเกิด  และยังไม่อดนม  จึงต้องห่างกันยาวและอดนมอย่างถาวร.....
และในวันจันทร์ที่ 16 (ถ้าปุ้ยจำไม่ผิด ช่วงนั้นเบลอมาก) ช่วงเช้าหมอแจ้งว่าต้องทำการผ่าตัดซ้ำ   เนื่องจากนิ้วก้อยเริ่มดำ แสดงอาการไม่ดี ซึ่งนัดผ่าตัดตอนบ่าย 3 โมง  ก่อนถึงเวลาผ่าตัด ที่มีพี่ๆเพื่อนๆ  และคณะทีมงานของทางนิตยสารดังกล่าว  นำโดยผู้จัดงานในวันนั้นมาเยี่ยม โดยมายืนยันในเรื่องความรับผิดชอบในการจัดการค่ารักษาพยาบาลทั้งหมด  โดยเราต้องไม่แจ้งความ  และต้องไม่ใช้สิทธิประกันภัยต่างๆ   ซึ่งในตอนนั้น  ทางปุ้ยและแฟนก็ไม่ได้คิดอะไรมาก  แค่มือรักษาหายกลับมาปกติก็เพียงพอแล้ว นอกจากนี้ยังรู้สึกขอบคุณที่ทางทีมงานเสนอความช่วยเหลือให้  แต่ทางแฟนก็ได้เอ่ยปากว่า ถึงจะยังไม่เอาเรื่องแจ้งความ  แต่ก็ควรให้คนยิงมาขอโทษก็ยังดี  ซี่งทางผู้จัดงานนั้นก็ยังยืนยันว่าคนยิงอาศัยช่วงชุลมุนหลบหนีตามเดิม.....

หลังจากนั้น  ปุ้ยก็ต้องเข้าห้องผ่าตัดต่อเส้นเลือดซ้ำ พร้อมให้เลือดเพิ่ม  รวมถึงสอดสายเดรนเพิ่มด้วย.....

จนวันรุ่งขึ้น  เมื่อทางผู้จัดงานโทรมาสอบถาม และแฟนรายงานค่าใช้จ่ายให้ทราบไปก็เริ่มแสดงอาการผิดปกติ (ในวันนั้น  ยอดถึงเมื่อวาน อยู่ที่ประมาณแสนแปด)  โดยทางปุ้ยเองก็ลองเสนอไปว่า ทางปุ้ยเองมีวงเงินประกันอยู่บ้าง  แต่ตอนแจ้งเคลม ควรจะเขียนว่ายังไงดี  เพื่อให้มีผลกระทบต่อทุกฝ่ายน้อยที่สุด  ทางนั้นตอบกลับมาว่า  งั้นเขียนไปว่า  ทำปืนลั่นใส่มือตัวเองในสนามไปเลยสิ (ได้ยินแล้วถึงกับจุกอกเลยนะคะ  ประทับใจมาก).....แต่หลังจากเค้าถามกับทางสนามแล้วก็รีบโทรกลับมา  บอกว่า  แบบนี้ไม่ได้เหมือนกัน  ต้องเขียนลงไปว่าอย่างอื่น  ซึ่งทางปุ้ยเองก็ปฏิเสธเรื่องการแจ้งเท็จไป......
และหลังจากนั้น  ก็ได้ทราบภายหลังว่าทางกลุ่มผู้จัดงาน มีการต่อว่า  ว่าทางปุ้ยและแฟนไปต่อรอง เรียกร้อง และไม่รู้สึกผิดอะไรในส่วนที่ทำให้เกิดความเสียหาย  เมื่อได้ทราบก็รู้สึกแย่มากๆ  บวกกับอาการนิ้วก้อยยังไม่ดีขึ้น  เริ่มเหี่ยวและฟีบลง  บวกกับความเครียดและคิดถึงลูก ฯลฯ......ทำให้คิดอะไรไม่ออกสุดๆ  จนต้องหาคำปรึกษาจากพี่ๆในกลุ่ม

แฟนจึงได้ติดต่อกับพี่ๆผู้ใหญ่หลายๆท่าน  ให้มาช่วยฟังช่วยคุยแทน  ซึ่งทางผู้จัดงานนัดคุยในเย็นวันพฤหัสราวห้าโมงเย็น  แต่ก่อนถึงเวลานัดนั้นทางผู้จัดได้โทรมาขอเลื่อนนัดออกไปเป็นช่วงวันอื่นแทน  และจะขอเลขที่บัญชีไป  ซึ่งทางปุ้ยก็ได้ปฏิเสธการรับเงินที่ทางผู้จัดแจ้งว่ารวบรวมมาได้ราวๆแสนกว่าบาท ไปจากเหตุผลหลายๆอย่าง..... ทางปุ้ยและแฟนซึ่งไม่มั่นใจว่าเงินจำนวนนี้  มาพร้อมเงื่อนไขที่จะไม่ให้แจ้งความหรือไม่ และที่มาของเงินคือการสมทบทุนของพี่ๆน้องๆหลายท่านที่ทางผู้จัดโทรไปขอความช่วยเหลือ  แต่ปุ้ยไม่อาจทราบได้ว่าพี่ๆเพื่อนเค้ารับทราบเรื่องราวมาอย่างไรและอาจจะเป็นเรื่องราวที่ผิดๆก็ได้ และแน่นอนจำนวนเงินก็ไม่เพียงพอ  เพราะค่าใช้จ่ายจริงตอนออกจากรพ.อยู่ที่ราวสองแสนสอง  จึงได้แค่กล่าวขอขอบคุณในน้ำใจไป  แต่ขอปฏิเสธที่จะรับเงิน
หลังจากพี่ๆในกลุ่มเดินทางมาถึง  ก็ได้ให้คำปรึกษาในการดำเนินการต่อ  ทั้งในเรื่องการแจ้งประกัน  เพื่อรับสิทธิ  แต่จะต้องแจ้งความก่อน  ซึ่งขอผัดผ่อนเรื่องใบแจ้งความออกไปเพราะต้องเดินทางไปประสานต่อด้วยตัวเองหลังจากออกจาก รพ. และได้ไปดำเนินการแจ้งความ เพราะคนยิงตอนนี้หลบหนีไม่แสดงตัวและไม่แสดงความรับผิดชอบใดๆค่ะ

ตอนแรกทราบจากเด็กในสนามว่าทางผู้จัดงานมาล๊อบบี้ให้บอกคนอื่นว่า ทำปืนลั่นใส่มือตัวเอง และทราบจากผู้ใหญ่ท่านนึงว่าทางผู้จัดมาบอกเล่าว่าทำปืนลั่นเอง  ก็รู้สึกเสียใจแล้ว แต่ปรากฎว่าทางผู้จัดป่าวประกาศออกไปว่าในวงกว้าง   ว่าปุ้ยทำปืนลั่นใส่มือตัวเอง... เพิ่งได้รับการยืนยันจากพี่ๆเพื่อนๆสมาชิก

ซึ่งทางปุ้ยก็คงต้องรอติดตามคดีกันต่อไป


สิ่งที่ได้เรียนรู้จากอุบัติเหตุในครั้งนี้

1. ในความโชคร้ายยังมีโชคดี  อันแรกคือไม่ได้พาลูกไปงานด้วย จากปกติจะพาไปด้วยตลอด  และสอง กฎความปลอดภัยที่เราต้องระวังแนวปากกระบอกปืน  ซึ่งทำให้กระสุนไม่เข้าจุดตาย 
2. น้ำใจของพี่น้องหลายๆท่าน  ทั้งที่มาคอยดูแล  ประสานงาน  มาเยี่ยม ส่งข้อความ  และโทรมาสอบถามอากรตลอดเวลา รวมถึงช่วยเหลือในด้านต่างๆอีกมากมาย
3. ถึงแม้จะเป็นทีมงาน หรือดูว่าเชี่ยวชาญอาวุธปืน อย่าเผลอไว้ใจ  ว่าจะมีความรู้ และรู้กฎความปลอดภัยดี  อย่าให้แตะต้องปืนของเราได้เด็ดขาด  ยกเว้นคนที่เราร้จัก และรู้มือกันดีแล้ว
4.อย่าไว้ใจคนเจรจา  ที่เราไม่รู้จัก  เพราเราไม่อาจทราบได้เลยว่าที่เค้าอาศัยจังหวะมาเจรจานั้น เพราะเค้าพยายามปกป้องผลประโยชน์ใดๆของเค้าเอาไว้หรือเปล่า 
5.แผลถูกยิงจากลูกหัวรู  สร้างบาดแผลได้น่ากลัว  และรักษาได้ยากมากๆ  ตอนโดนยิงไม่เจ็บ  แต่ตอนรักษาทรมานมากๆ คุณหมอประเมินว่าเสียเลือดไปราว ลิตรกว่าๆ
6.การที่เราเหลือมือขวาข้างเดียว ทำให้การดำรงชีวิตตามปกติเป็นเรื่องที่ลำบากมาก  แน่นอนไม่สามารถเลี้ยงลูกได้เลย แค่การอุ้มลูกก็ถือว่าลำบากมากเลยค่ะ จะปลอบ จะกอดเค้าก็ลำบาก  รู้สึกว่าเป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่องเลย ทุกวันนี้ต้องเอาลูกไปฝากเลี้ยง จนกว่ามือจะหาย คุณหมอประเมินไว้คร่าวๆราวๆ 3 เดือนค่ะ
7.คนบางคน จะสามารถทำได้ทุกอย่าง ไม่ว่าอะไรก็ตาม เพียงเพื่อปกป้องชื่อเสียง และพื้นที่ของเค้าเท่านั้น  โดยไม่คำนึงถึงความถูกต้อง คุณธรรม และมนุษยธรรมแม้แต่น้อย

ปล. ใครที่ทราบชื่องาน  ตัวผู้จัด และสนามที่เกิดเหตุ  ขออย่าโพสลงในกระทู้นี้นะคะ 
ปล.2 จนถึงบัดนี้ก็ยังไม่ทราบตัวผู้ยิง ถ้าท่านใดมีเบาะแส  สามารถแจ้งปุ้ยทางหลังไมค์ได้นะคะ  ถ้าสามารถให้เบาะแสจนนำไปสู่การจับกุมได้  ทางปุ้ยและพี่ๆ  จะมีสินน้ำใจให้เป็นการตอบแทนในน้ำใจส่วนนึงค่ะ 
ปล.3 สำหรับคนที่สงสัยว่านำปืนจริงไปทำไม งานนี้จัดที่สนามยิงปืน และ ในงานนี้จะมีการโชว์สินค้าเกี่ยวกับปืนหลายๆบูธ  ทั้งประกับแม๊ก  และอุปกรณ์เสริมต่าง  ซึ่งมีวางให้ชมกันหลายกระบอก และในบูธซองไคเด็กซ์นี้ก็จะนำปืนจริงที่ทำเป็นแบบฟิตติ้งกับซองไว้อย่างดีมาวางให้ชมบ้าง  เพื่อให้ลองดูงานที่ประกอบสำเร็จแล้ว  ทั้งในเรื่องความแน่น  และดูว่าผิวปืนไม่โดนซองกัด  ซึ่งปืนแบบที่เป็นบีบีและพลาสติกไม่สามารถทำให้เห็นภาพได้ค่ะ
ปล.4 ต่อจากนี้จะเป็นรายละเอียดในทางคดีต่างๆ  ที่จะเกิดขึ้น  จะทยอยอัพเดทให้ติดตามกันสำหรับผู้ที่สนใจ  เพราะยังมีรายละเอียดเกี่ยวเนื่องอีกมากเลยค่ะ

หากใครมีคำแนะนำเพิ่มเติม  ทางด้านการดำเนินการในทางคดีต่างๆ สามารถให้คำแนะนำได้เลยนะคะ  ตอนนี้กำลังต้องการคำแนะนำในการต่อสู้ด้านคดีในหลายๆด้านอย่างมากค่ะเพราะจากเหตุการณ์เกิดเมื่อวันที่14ธันวาคม 2556 จนถึงวันนี้ 28 มกราคม2557 คดียังไม่คืบหน้า จริงๆไม่ต้องการเป็นศัตรูกับใครเพียงแต่ ต้องการคนผิดมารับผิดชอบกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น 
ซึ่งปุ้ยเองตั้งครรภ์ท้องอ่อนๆตั้งแต่กลางเดือนพฤศจิกายน  (เพิ่งมาทราบวันที่19มกราคม2557)  เด็กมีความเสี่ยงหลายอย่างเนื่องการการผ่าตัดและการเข้ารับการรักษาที่ผ่านมากำลังรอลุ้นผลลูกคนนี้อยู่ทุกวันค่ะ


ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านค่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29,01, 2014, 07:58:04 โดย puipiggy » บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:13:04
puipiggy
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #2 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:13:04 »

บาดแผลจากวันที่เกิดเหตุ  14 ธันวาคม 2556กระสุนเจาะผ่านในฝ่ามือ จึงทำให้บวมมาก




ภาพจกที่นัดพบคุณหมอ3 มากราคม 2557 จนถึง 23 มากราคม 2557 





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28,01, 2014, 09:27:08 โดย puipiggy » บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:20:59
Vintorez
สมาชิก
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 319


รักในหลวงรัชกาลที่ 9


« ตอบ #3 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:20:59 »

ยังโชคดีมากครับที่เบี่ยงตัวหลบทันเลยไม่โดนลำตัว ขอให้หายในเร็ววันนะครับ  ธุจ้า
บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:22:08
ZERONOS
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #4 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:22:08 »

ขอให้หายเป็นปกติโดนเร็ววันนะครับ
บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:24:20
วี
สมาชิกครอบครัว
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 512

ใจสู้หรือเปล่า?


« ตอบ #5 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:24:20 »

ขอให้หายไว ๆ จับตัวคนยิงได้ครับ จากที่อ่าน น่าจะคนจัดงานนั่นแหละครับ
แจ้งความให้ตรวจสอบ คนที่มีเสื้อผู้จัดงานเลยครับ
บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:24:40
Glock 19 Gen4
powerfull
**
ออนไลน์ ออนไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 33,681



« ตอบ #6 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:24:40 »

ขอแสดงความเสียใจด้วยครับคุณปุ้ย ขอให้หายเป็นปกติไวๆนะครับ  ธุจ้า
บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:27:05
Steve Jeab
Gun In Thai Mania
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 9,527


@--@--@--@--@--@--@


« ตอบ #7 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:27:05 »


อันตรายมาก ขอให้หายไวๆครับ  ธุจ้า
บันทึกการเข้า

Life is easy. Why do we make it so hard?

 "Love your job but don't love your company, because you may not know when your company stops loving you" Dr. APJ Abdul Kalam
28,01, 2014, 09:29:45
pnarue
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #8 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:29:45 »

หายเร็ว ๆ นะครับ  ธุจ้า ธุจ้า ธุจ้า
บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:31:05
puipiggy
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #9 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:31:05 »

ยังโชคดีมากครับที่เบี่ยงตัวหลบทันเลยไม่โดนลำตัว ขอให้หายในเร็ววันนะครับ  ธุจ้า

ถ้าเข้าที่ท้อง ปุ้ยคงสูญเสียลูกในท้องแบบไม่ทันรู้ตัว  และคงเสียใจตลอดไปค่ะ  ตอนนี้ยังได้ลุ้นการเติบโตของเค้า  ขอให้ผลจากการที่ต้องใช้ยาช่วงผ่าตัดไม่มีผลกระทบกับเค้า สาธุ
บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:32:50
lungchai
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #10 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:32:50 »

โอ้ยน่ากลัว....ขอให้หายในเร็ววันนะครับ... ธุจ้า ธุจ้า ธุจ้า
บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:40:36
ต่อ..วาปี...สารคาม
พวกเราไม่ใช่คนดี 100%...แต่เรื่องเดียวที่เราทำไม่เป็น...คือ "เนรคุณในหลวง"
Gun In Thai Mania
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 7,514


มหาสารคาม คือ บ้านเกิด ...


« ตอบ #11 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:40:36 »

ขอให้หายเร็ว ๆ นะครับ ขอให้ลูกในท้องปลอดภัย ...  ธุจ้า ธุจ้า
บันทึกการเข้า

พุทธมณฑลอีสาน ถิ่นฐานอารยธรรม ผ้าใหมล้ำเลอค่า ตักศิลานคร

   
 *  รักตัวเอง ทำแต่สิ่งที่ดีๆ ให้อภัยเสมอ ไม่ทำร้ายใคร คิดบวกเข้าไว้  *
28,01, 2014, 09:41:15
..คมครับ...
Gun In Thai Mania
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 7,644



« ตอบ #12 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:41:15 »

  ก่อนอื่นก็ต้องขอให้หายเร็วๆ นะครับ.. ธุจ้า   ธุจ้า
    
บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:46:09
kkk5659
บุคคลทั่วไป
« ตอบ #13 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:46:09 »

ดีที่ลูกในท้องไม่โนอะไรครับ แสดงว่าคุณปุ้ยกับลูกหมดเคราะห์แล้ว และขอให้หายกลับมาเป็นปกติอีกครั้งในเร็ววันนะครับ
บันทึกการเข้า
28,01, 2014, 09:48:09
optima
super member
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

เพศ: ชาย
กระทู้: 3,015



« ตอบ #14 เมื่อ: 28,01, 2014, 09:48:09 »

ขอให้หายไวไวนะครับ  ธุจ้า ธุจ้า
บันทึกการเข้า
หน้า: [1] 2 3 ... 25   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: